Overleden fietsen

Er zal een tijd geweest zijn dat de fiets een kostbaar object was waar je zuinig mee omging. Dat moet lang geleden zijn. Het aantal kostbare zwerffietsen, zonder slot, neemt hinderlijke vormen aan.

De eertijds door de gemeente Den Haag geplaatste, zo genaamde, “nietjes”om er keurig fietsen te parkeren met kettingslot om diefstal te voorkomen, zijn verworden tot publieke begraafplaatsen van gedumpte en in een dronken bui vergeten fietsen. Ik woon in een horecabuurt, dus je treft hier veel “vergeten”fietsen aan.

Wie doet er wat aan? De gemeente heeft een niet goedwerkend systeem, waarbij ambtelijk allerlei paperassen moeten worden ingevuld waarop na enige weken wachten een geel labeltje aan het vehikel wordt bevestigd. Pas lange tijd daarna komt de gemeentelijke uitvaartwagen om de juridisch overleden fiets weg te brengen naar een gemeentelijk depot waar de fiets een grafrust krijgt die welhaast langer is dan op de gemeentelijke begraafplaatsen.

Waar zijn we mee bezig? Ik ontdek in mijn buurt dat bewoners en ondernemers het heft in eigen hand nemen. Plotseling is de fiets die betrokkenen op één of andere manier hindert verdwenen. Dat is geen goede ontwikkeling.

Als een overheid niet meer kan voldoen aan haar kerntaken, zoals het handhaven van de openbare orde en de burgers het heft in eigen hand gaan nemen, ontstaat wetteloosheid.

Er wordt al te veel gedoogd. Daar moet een einde aan komen.

Reacties zijn momenteel geblokkeerd

Pagina’s
Archief