Feestkalender

Gister werd op het kerstfeest van STEK ( Stad En Kerk), de diaconale uitvoeringorganisatie van protestantse kerken in Den Haag, de feestkalender uitgereikt. Je zou verwachten dat enkel de christelijke feestdagen worden vermeld. De jaarkalender geeft een overzicht van de feestdagen van de verschillende geloofsrichtingen die de stad Den Haag kent.

Een aantal jaren geleden heb ik het initiatief genomen voor een internationale religieuze conferentie in het Vredespaleis. Die heeft in aanwezigheid van de Koningin plaatsgevonden. De leiders van de belangrijkste geloofsovertuigingen op aarde ondertekenden een verklaring waarin zij allen het verdrag van de rechten van de mens als uitgangspunt nemen voor hun religieuze handelen. Dat betekent heel veel.

Iedereen heeft recht op een plaats onder de zon. Ook dienen wij de geloofopvattingen van anderen te respecteren. Als wij ieder dat plekje onder de zon gunnen en elkaar’s opvattingen, voldoen wij aan de betekenis van Kerst: vrede tussen mensen.

De feestkalender herinnert ons er dagelijks aan. Er naar handelen maakt 2012 tot een feest.

Overleden fietsen

Er zal een tijd geweest zijn dat de fiets een kostbaar object was waar je zuinig mee omging. Dat moet lang geleden zijn. Het aantal kostbare zwerffietsen, zonder slot, neemt hinderlijke vormen aan.

De eertijds door de gemeente Den Haag geplaatste, zo genaamde, “nietjes”om er keurig fietsen te parkeren met kettingslot om diefstal te voorkomen, zijn verworden tot publieke begraafplaatsen van gedumpte en in een dronken bui vergeten fietsen. Ik woon in een horecabuurt, dus je treft hier veel “vergeten”fietsen aan.

Wie doet er wat aan? De gemeente heeft een niet goedwerkend systeem, waarbij ambtelijk allerlei paperassen moeten worden ingevuld waarop na enige weken wachten een geel labeltje aan het vehikel wordt bevestigd. Pas lange tijd daarna komt de gemeentelijke uitvaartwagen om de juridisch overleden fiets weg te brengen naar een gemeentelijk depot waar de fiets een grafrust krijgt die welhaast langer is dan op de gemeentelijke begraafplaatsen.

Waar zijn we mee bezig? Ik ontdek in mijn buurt dat bewoners en ondernemers het heft in eigen hand nemen. Plotseling is de fiets die betrokkenen op één of andere manier hindert verdwenen. Dat is geen goede ontwikkeling.

Als een overheid niet meer kan voldoen aan haar kerntaken, zoals het handhaven van de openbare orde en de burgers het heft in eigen hand gaan nemen, ontstaat wetteloosheid.

Er wordt al te veel gedoogd. Daar moet een einde aan komen.

Verboden fietsen te parkeren

Op de Grote Marktstraat in Den Haag is het voor het gebouw van de Bijenkorf en de HEMA verboden fietsen te parkeren. Er lopen zelfs handhavers die er persoonlijk op toezien dat geen fiets wordt gestald. Dat is vanwege een versmalling van de Grote Marktstraat omdat de oude gebouwen van V&D worden afgebroken. Op die manier kunnen fietsers en voetgangers ongehinderd hun weg vervolgen. Althans dat was de bedoeling.

Veel effect heeft de maatregel niet. Tientallen belangstellenden, veelal gepensioneerde Hagenaars, staan met hun handen in hun broekzak, het schouwspel van de grote mechanische grijpers die het V&D gebouw ontmantelen, gade te slaan.

Er staat wel een verkeersbord dat het verboden is om fietsen te parkeren en geen verbod om als persoon of passant het afbraakproces te bekijken.

Kortom, het paard is achter de wagen gespannen. De verkeershandhavers zouden elders effectiever kunnen worden ingezet. Je denkt een probleem op te lossen maar het effect is erger.

Zo heurt het

Vandaag had ik in de tram twee maal een controle. De eerste keer een aantal fraai geüniformeerde controleurs van de HTM. Bij binnenkomst het bekende effect: de zwartrijders verlaten als een speer de tram. Tijdens de controle werd geconstateerd dat alle reizigers een geldig vervoersbewijs hadden.

Nog geen tien minuten later betreden niet-geüniformeerde controleurs de tram.Het viertal controleurs trof elk een passagier zonder vervoersbewijs. De betreffende passagiers moesten er op de volgende halte uit, zeiden ze, wellicht in een poging de kans van een boete te ontspringen. Mis gelukkig. De controleurs wikkelden de zaak met bekeuring buiten af.

Zo heurt het.

Ontslagen ambtenaar

De gemeente Den Haag heeft de buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand, de heer Pijl, ontslagen. Volkomen terecht en begrijpelijk. Onze wet kent maar één soort huwelijk.

Het is toch raar als je solliciteert naar de functie van trouwambtenaar dat je dan tegelijkertijd weigert om een huwelijk te voltrekken. Dat is destructie op voorhand. Wie vegetariër is moet niet in een abattoir gaan werken.

Pijl wist waaraan hij begon en krijgt de publiciteit die hij zocht. Hij stelt zich oudtestamentisch op en sluit, in tegenstelling tot de boodschap van Christus, mensen uit.

Ook onze Grondrechten kennen hun beperkingen. Wat Pijl bereikt is dat een hem en mij dierbaar Grondrecht door zijn actie wordt ondergraven. Ik vind zijn actie beneden peil.

Hard Leers

Minister Leers heeft zich de les laten lezen door Wilders. In dit geval had ik een rechte rug verwacht. Migranten kunnen zeker een waardevolle aanvulling op onze Nederlandse samenleving zijn. Het christelijk – joods erfgoed zoals dat in het oude testament is verwoord en waar Wilders prat op gaat, geeft daar een aantal goede voorbeelden van. Voorbeelden te over die de aanvankelijke stelling van Leers ruggensteunen.

Indien Leers zijn rug in dit geval recht zou hebben gehouden had hij zich ver verheven boven de verwarring waarin de CDA kiezers verkeren. Het had hem in een keer tot politiek leider van het CDA gemaakt. Het had hem en het CDA verder gebracht.

De uitgangspunten van het CDA die een politieke vertaling zijn van de boodschap zoals onder meer in het oude testament zijn neergelegd geven een richting aan die ook CDA bewindslieden een vastrechte koers biedt. Wie van dat pad afwijkt, trapt al snel in bananenschillen en moet mank verder.

Als ik Leers was zou ik extra opletten. In de week van de uitglijder is ook het jachtseizoen geopend.

Prinsjesdag in het Hofkwartier

Als bewoner van het Hofkwartier in Den Haag verheug ik mij altijd op Prinsjesdag. De weken voorafgaande aan deze feestelijke gebeurtenis, waarop Hare Majesteit zich verplaatst per Gouden Koets, worden alle oneffenheden in de wijk gerepareerd.

Graffiti wordt verwijderd, oneffenheden in de bestrating verholpen, het Paleis krijgt een extra lik verf en de ondernemersvereniging heeft opdracht gegeven om op de Derde Dinsdag de vlaggen uit te hangen.

Je zou zeggen dat zoiets toch geweldig is voor het Hofkwartier. Dat is ook zo. Maar er zijn ook nadelen. Uren voor èn na de plechtigheid kun je nauwelijks de wijk uit. Maar daar zijn we aan gewend als bewoners van een wijk met pollers. Het valt overigens op dat bewoners met een ontheffing er grootschalig misbruik van maken om anderen toch de wijk in te kunnen rijden. Ook blijkt dat veel autobezitters buiten het Hofkwartier op één of andere manier aan een ontheffing zijn gekomen. De meeste bewoners hebben dit voorrecht niet

Wonen in het Hofkwartier is leuk en aantrekkelijk, maar er zijn ook nadelen. Het moet de Koningin, die toch ook in het Hofkwartier werkt, een doorn in het oog zijn dat in haar buurt burgers op ongelijke wijze worden behandeld.

De Koning en Europa.

Politieke partijen stellen de inhoud van het Koningschap ter discussie. Ik zou daar voorzichtig mee zijn. Oranje is een kenmerk van onze identiteit en het maakt ons op onverwachte momenten sterk.

Laten we eerlijk zijn. In het perspectief van een verenigd Europa zal Nederland minder een eigen profiel en vuist kunnen maken. Zo ging het met de gewesten van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en met de vele vorstendommen in Duitsland. Het is een ontwikkeling in de geschiedenis die onontkoombaar is. Dan moet je zoeken naar instrumenten die ons sterk en herkenbaar maken. Ons Koningschap is, zoals het thans wordt ingevuld, een instrument dat ons zelfvertrouwen en herkenbaarheid verschaft.

Gemuilkorfde of buiksprekende Koningen hebben we in Europa al genoeg en maken het moeilijker om je te onderscheiden bij zaken die er echt toe doen.

Nederland verdient een Koning met kleur. Wat mij betreft oranje.

Duet bij Albert Heijn

Vanochtend stond ik in de rij bij de enige kassa van AH die open was om mijn boodschappen af te rekenen. Er was een kleine file. De caissière was druk in gesprek met haar mannelijke college achter de sigarettenbalie. Dat ging vanwege de fysieke afstand met stemverheffing. Klanten werden geheel genegeerd. Als een robot wikkelt zij haar klanten af onder voortduring van haar gesprek met de mannelijke collega. De caissière gaat blijkbaar na vijf jaar werken bij dat filiaal weg begreep ik. Dat zal die vestiging van AH goed doen.

Het duet ging niet alleen over haar vertrek, maar ook over een collega die blijkbaar met promotie naar een ander filiaal is overgeplaatst. Dat vond ze onbegrijpelijk. De klanten in de rij bij de kassa kijken elkaar aan. Hun gezicht vertoont onbegrip en ergernis om vervolgens als een robot te worden afgehandeld met de boodschappen en de betaling. Ook ik onderging die vernedering terwijl zij met een achteloze worp mijn kwetsbare TUC’s op de balie werpt. Die blijven toch niet heel in mijn maag dacht ik om een confrontatie te vermijden.

Het wordt tijd dat de klanten van Albert Heijn zich laten inspireren door de Arabische Lente. Weg met personeel dat dictatoriale neigingen vertoont en geen aandacht heeft voor het klantenvolk.

Afvalbakken

De gemeente Den Haag heeft massaal in de stad nieuwe afvalbakken, wellicht speciaal voor Den Haag ontworpen, geplaatst. Daar ben ik erg blij meer. Het helpt om de straten van onze stad een proper aanzien te geven. Opgeruimd staat netjes.

Het merkwaardige is dat die afvalbakken blijkbaar zonder beleid worden geplaatst. Ik hoor fluisteren dat de leverancier de vrije hand heeft waar de bakken worden geplaatst. Dat lijkt de waarheid. In mijn mooie en historische Juffrouw Idastraat, die er altijd goed uitziet dank zij de bewoners, is voor een historische muur en tegenover een historisch pand zo’n bak geplaatst. Een tiental meters verder, schuin tegenover de bakker in de Oude Molstraat, is er ook één geplaatst. Dit terwijl onze bakker altijd een opvallende afvalbak heeft staan die goed wordt gebruikt. In de Molenstraat, die grenst aan de Oude Molstraat, waar veel winkels zijn en veel horeca ontbreekt nota bene zo’n afvalbak.

Ik hoop niet dat de gemeente, die uiteindelijk verantwoordelijk is voor de plaatsing van die afvalbakken, al bij de plaatsing van de eerste afvalbak de regie in die bak heeft gedeponeerd.

Ondanks de aanwezigheid van twee afvalbakken in en bij mijn overzichtelijke straat heb ik vandaag allerlei zwerfvuil zoals biertinnetjes, papieren zakken etc opgeraapt en in de nieuwe afvalbakken gedeponeerd. Daar kan ik pas mee stoppen als ook het handhavingsbeleid wordt uitgevoerd.

Het plaatsen van afvalbakken helpt de stad schoon te houden, maar is pas effectief als opvoeding en handhaving een equivalente aandacht krijgen.

Pagina’s
Archief