Ries Smits

Overal in de binnenstad kom je ze tegen. Krom gebogen vrouwen, met een afgezakte hoofddoek, die de godganselijke dag hetzelfde deuntje spelen in de hoop op een aalmoes. Mannen bespelen dit instrument nauwelijks. Meestal staan ze op oogafstand, op hun gemak een sigaretje rokend, de zaak in de gaten te houden. Zij zijn ook degenen, die de pot vol muntjes leeghalen.

Dit vertoon vind ik een vorm van prostitutie. Vrouwen worden door hun nietsnuttende echtgenoten gedwongen om in het publieke domein geld te verdienen. Als ik het voor het zeggen had in de gemeente Den Haag dan gaf ik al die mannen een bezem met de verplichting om al die peuken van sigaretten, die zij toezichthoudend hebben weggegooid, op te vegen.

De vrouwen zou ik een spoedcursus muziek van het Koorenhuis aanbieden zodat ze tenminste wat meer variatie in hun muziek kunnen laten horen. Na afronding van deze cursus zouden ze van mij een spoedcursus emancipatie cadeau krijgen. Zo’n aanpak klinkt mij meer als muziek in de oren dan de dissonante muzikale prostitutie.

Boodschappen doe ik meestel vroeg in de ochtend. Dat doe ik meestal bij Albert Heijn bij mij in de buurt. Naar het schijnt, één van de best lopende, zo niet het best lopende AH-filiaal van Den Haag. Maar je moet er niet vroeg komen. Een half uur na de opening is het een behoorlijk rommeltje in de zaak. Duidelijk kun ze zien dat het gisteravond tegen sluitingstijd druk was en dat er fors is gestolen. Aangebroken repen chocolade, een half lege fles, een gedeeltelijk verorberd slaatje, aangebroken verpakkingen etc. Een troosteloze aanblik. Gisteravond na sluitingstijd hebben de AH-medewerkers blijkbaar, als ratten op een zinkend schip, deze vestiging verlaten.

Een ander ongemak is, dat ik soms weken in die AH-vestiging geen kippenbouillon of gedroogde abrikozen kan kopen. Dat komt omdat de jongen die de vakken vult en wellicht slecht Nederlands kan lezen, bij de kippenbouillon het restant runderbouillon propt. De volgende dag scant het opvulapparaat dat er voldoende runderbouillon is. Dit vak blijft vervolgens weken gevuld met runderbouillon, terwijl er kippenbouillon hoort te liggen. Ook dat is een rommeltje bij deze AH-vestiging

Al eerder heb ik geventileerd dat Albert Heijn niet meer op de kleintjes let en dat de klant er ook geen koning meer is, maar dat Albert Heijn dat zelf blijkbaar is. Een koning die niet naar zijn volk luistert, raak dit ooit een keer kwijt, zoals Albert Heijn het risico loopt zijn klanten kwijt te raken.

Ik heb het boek gelezen dat Koning Abdullah II heeft geschreven. Een geweldig boek, dat een mooi beeld geeft van de inzet van dit staatshoofd en waartoe dat kan leiden.

Zijn land, Jordanië, heeft als één van de weinige landen op het Arabische schiereiland, geen natuurlijke grondstoffen die voor welvaart kunnen zorgen. De in de VS en Engeland opgeleide Koning vond dat zijn land dan zelf voor bronnen van economische groei en welvaart zou moeten zorgen. Hij liep de deur plat bij Amerikaanse presidenten, maar ook bij allerlei Congresleden in de VS. Ook benaderde hij frequent de Europese regeringsleiders. Het resultaat is, dat Jordanië thans toonaangevend is in het Midden-Oosten op het gebied van onderwijs, technologie, informatica, digitale ontwikkelingen etc. Hun economie vertoont een spectaculaire groei. Het aardige is dat dit ook het politieke gewicht van de Koning vergroot, waardoor hij een interessante rol kan spelen in het vredesproces in het Midden-Oosten.

De inhoud van het boek is inspirerend. De boodschap is dat als je iets wilt bereiken dat ook lukt, zij het vaak door heel veel inspanningen. Maar het lukt en het resultaat is zoet.

De inhoud van het boek zou onze Nederlandse politici, maar ook het bestuur van mijn stad Den Haag moeten inspireren om ondanks economische of maatschappelijke tegenwind een aantal doelstellingen te formuleren en daar ook keihard mee aan de slag te gaan.

Wie een doel stelt, zichzelf en anderen mobiliseert en er keihard met sterke motivatie tegen aan gaat, zal succes oogsten. Dat geldt ook voor mijn eigen CDA!

Volgende week wordt mijn laatste termijn van de OZB ( Onroerend Zaak Belasting) 2011 afgeschreven. Het is een fors bedrag dat op die manier in de gemeentekas schuift. Wat krijg ik er voor terug? Een veilige leefomgeving staat bij elke Hagenaar hoog in het vaandel geschreven. Maar een wijkagent heb ik al in maanden niet meer gezien.

De laatste maanden neemt de overlast van in drugs handelende jongeren toe. Je zou verwachten dat de overheid via de politie hier iets aan doet. De koffieshops bij mij in de buurt worden niet gesloten. Elders wel en dat betekent dat de drukte bij ons groter wordt en dus ook de overlast.

Ik zou er voor zijn dat uit het beschikbare budget van de OZB een deel wordt afgezonderd van waaruit particuliere beveiligers kunnen worden betaald die in bepaalde buurten een oogje in het zeil houden. Ook zou de gemeente gekoppeld aan een horecavergunning voor een koffieshop de voorwaarde kunnen verbinden dat zij uit hun aanzienlijke winst particuliere beveiligers betalen die ervoor zorgen dat de directe omgeving gevrijwaard wordt van overlast.

Meer grijs in plaats van meer blauw op straat. Het is goedkoper en effectiever.

Minister President Rutte heeft een notitie gemaakt over de monarchie. De Koning blijft onderdeel van de Regering. Alles blijft bij het oude.

Wie kennis neemt van de geschiedenis van de vele verdwenen monarchieën trekt al snel de conclusie dat de supporters ervan alles bij het oude wilden blijven houden. Rutte doet dat ook.

Ik communiceer met vele lagen en groepen uit onze samenleving en registreer dat de attitude ten aanzien van de monarchie aan het kantelen is. Dan trek ik niet de conclusie dat Oranje weg moet. Oranje is een sterk exportproduct dat ons allerlei voordelen oplevert. Maar enkel dat gegeven rechtvaardigt niet dat alles bij het oude moet blijven. De wereld verandert en wij met hen. Ook de relatie Koning en Regering in onze huidige democratie.

De reactie van Rutte is een beetje dom.

Deze week maakte ik een rit per tram. Voor mij zat een jongen met een grote tas. Wellicht op weg naar zijn avondopleiding omdat hij bij een Mondriaanvestiging uitstapte. Hij had haast. Op de stoel voor mij gezeten, at hij een broodje shoarma en aansluitend een voorraad frisdrank. Vervolgens werd het afval tussen zijn stoel en de wand van de tram gepropt. Bij vertrek vroeg ik hem vriendelijk dit mee te nemen en buiten in een afvalbak te willen doen.

Dit leidde tot een woeste blik, geen verbale reactie. Buiten de tram ging hij voor mijn raam staan met een blik die zou kunnen doden. Afgrijselijk.

In een tram gelden regels zoals een eet-verbod. De HTM wil niet geprivatiseerd worden. Maar deze club en hun trambestuurders doen absoluut niet hun best om te excelleren. Ze zien allerlei zaken die niet aanvaardbaar zijn in hun tram en ze steken geen poot uit. Het doet me denken aan Griekenland. Even als daar geldt voor Den Haag en de HTM: doe deze vuile was de deur uit.

In diezelfde tram, maar dan op de terugweg, ’s avonds laat, is er plotseling controle! Allerlei lieden glippen als een haas de tram uit. Die kans bieden de controleurs ook. Ze stappoen achter in zodat de zwartrijders al vroeg de controleurs hebben kunnen traceren. Voldoende tijd om de dans te ontspringen.

Een tweetal dat deze avond vrijwilligerswerk heeft verricht zijn de klos. Eén reist met OV Chipkaart en heeft die blijkbaar 2 x tegen de scanner gehouden. Dan check je in en uit. Dat wordt via het digitale instrumentarium gesignaleerd en gecorrigeerd. Gelukkig. De andere oudere is de klos. Hij had, wat hij noemde, een “avond-retour”gekocht die hij ook op de terugreis had moeten afstempelen, maar dat verzuimd had. Hij wist dat niet omdat hij normaal gesproken dit traject met de auto deed maar vanwege een afscheid en een borreltje de tram had genomen. Zonder pardon een boete van Euro 25, -.

Zoiets zit mij niet lekker. Ook hier pakt de HTM het verkeerd aan.

De overheid moet fors bezuinigen en schrapt allerlei taken. Wat opvalt, is dat vooral de centrale overheid de zogenaamde zelfstandige bestuursorganen, zoals de raad voor het openbaar bestuur, adviesrad ruimtelijke ordening etc. vrijwel ongemoeid laat. Ik herinner mij dat de Algemene Rekenkamer in de 90-er jaren van de vorige eeuw inventariseerde hoeveel zelfstandige bestuursorganen er waren. Dat waren er tientallen, die voor miljarden uitgeven, buiten de parlementaire controle om. Blijkbaar is dat luilekkerland op onverklaarbare wijze steeds buiten schot gebleven.

De vraag is vooral wat het rendement van deze adviesorganen is. Mijn indruk is dat men vaak rapporten maakt, waarvoor men weer adviesbureaus in huurt, om via die rapporten waar vrijwel niets mee gebeurt, hun bestaansrecht te verzekeren.

Ik kan u verzekeren als wij meer dan de helft van die adviesorganen afschaffen dit geen effect heeft voor het beleid. Wel ontdekt de minister van Financiën dat hij een forse meevaller heeft. En dat is in deze tijd meer dan welkom.

Marco Kroon, drager van de militaire Willemsorde staat voor de rechter vanwege verboden wapenbezit. In Den Haag staat een oud turnkampioene voor de rechter omdat bij arrestatie, toen zij een stel dat vreemd ging fotografeerde, bleek dat zij een houten slagwapen in haar auto had. De aanklacht tegen Marco Kroon als de turn-kampioene is uitgebreider, maar er zijn overeenkomsten in het bijzonder op het gebied van verboden wapenbezit.

De rechter staat om meerdere redenen sterk in de belangstelling. Ik kan mij niet voorstellen dat in het ene geval het verboden bezit anders wordt gewogen dan in het andere geval. De gerechtelijke uitspraak in beide gevallen of Vrouwe Justitia geblinddoekt tot een juiste afweging komt, zal mede bepalend zijn voor broodnodig herstel van vertrouwen in ons gerechtelijk apparaat.

Ik ging met tram 16 naar de locatie voor een radio-interview. Ww.0V9292.nl had mij die route geadviseerd. Na Hollands Spoor ontdek ik dat de tram een andere route rijdt. In de tram ontbrak die informatie noch dat wij door de bestuurder daarop werden geattendeerd. Wel viel mij op dat veel mensen richting de trambestuurder liepen. Dat heb ik ook maar gedaan. Ik zou met deze tram die normaal gesproken op het Erasmusplein komt daar nooit arriveren zo bleek uit de informatie van de trambestuurder.

Dus uitgestapt. Op het retour-perron staat een dikke HTM-er met een zwaar opgemaakte dame te praten die wellicht op weg is naar haar werk in het centrum. Op mijn vraag aan de HTM-er hoe ik op het Erasmusplein kon komen kreeg ik amper antwoord. Hij had meer aandacht voor de dame die, zo veronderstel ik aan haar uiterlijk, meer ervaring met mannen heeft en vasthoudt aan haar prooi.

Ik ben op goed geluk twee haltes teruggereden met de tram en na enig vragen ben ik op advies van een allochtone medeburger op de goede route gezet.

Ik kwam net op tijd voor het radio-interview. In dat interview heb ik desondanks ervoor gepleit dat burgers meer gebruik moeten maken van het openbaar vervoer.

De ervaring van de tram met een andere route heeft mij gesterkt in de overtuiging dat het goed is als de HTM “in de markt”wordt gezet. De zachte deken van overheidsbedrijf leidt tot inefficiency en slecht dienstbetoon ten opzichte van reizigers.